Wednesday, December 12, 2012

கவிதை: உரோமங்களின் தனிமை


எப்பொழுதோ வந்துபோன
ஒரு பூனை உதிர்த்த உரோமத்தை
வெகுநேரம் கவனித்துக் கொண்டிருந்தேன்.

ஒற்றை உரோமம்.

எத்தனைமுறை பார்த்தாலும்
அது ஒற்றை உரோமமே.

மீண்டும் ஓர் இரவில்
விட்டுச் சென்ற உரோமத்தை
எடுத்துச் செல்ல வரக்கூடும்
பூனைகளின் மீது வெறுப்புக்கூடியது.


ஒற்றை உரோமத்திலிருந்து
நகர்த்த முடியாத கண்கள்.

காற்றில் மெதுவாக அசைந்த
ஒற்றை உரோமம்
மீண்டும் பூனையாகி
தாவிச் சென்றது.

பூனையை வரைவதற்குப் பதிலாக
ஒற்றை உரோமத்தை
வரையத் துவங்கினேன்.

அசையாத எப்பொழுதும் பார்த்திருக்கக்கூடிய
ஓர் ஒற்றை உரோமத்தை
என்னால் படைக்க முடிந்தது.

கே.பாலமுருகன்

1 comment:

M. Shanmugam said...

நல்ல எழுது நடை
நறுக்கென்று உள்ளது.
கவிதைக்கு நன்றி.


Tamil Latest Movie News